1. Skrobotowo, pow. gryficki (dawn. Schruptow)

Naczynie gliniane lepione ręcznie, o gładkiej, ciemnobrunatnej powierzchni. Zdobione motywem wieloliniowego zygzaka i kanelurami, oraz odciskami stempelków o kształcie grzebienia i koncentrycznych kółek. Odkryte w 1909 roku, w grobie inhumacyjnym, m.in. z zapinką z brązu i kolią paciorków szklanych i bursztynowych.

2. poł. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

2. Półchleb, pow. świdwiński (dawn. Polchlep)

Rzymska szklana czarka cylindryczna z lekko pofałdowanym brzuścem, zapewne z pracowni nadreńskich. Szkło lśniące, przezroczyste, niebieskozielonkawe. Odkryta w 1877 roku w grobie inhumacyjnym, m.in. z dwoma zapinkami brązowymi i okutym wiadrem drewnianym.

2. poł. III wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

3. Sibin, pow. kamieński (dawn. Zebbin)

Skarb follisów (monet brązowych, posrebrzanych) Konstantyna I, z lat 313–315 do 328–329, odkryty przypadkowo przed 1920 rokiem. Zachowało się 50 monet, z których większość wybito w mennicach w Trewirze, Arles i Lyonie.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

4. Włościbórz, pow. kołobrzeski (dawn. Lustebuhr)

Szklany paciorek mozaikowy – na ciemnolazurowym tle widoczne są czerwone linie tworzące cztery rzędy pól w kształcie rombów, zdobionych wzorem szachownicy (żółtych, ciemnobrązowych, białych i niebieskich kwadracików ułożonych ciasno obok siebie) oraz motywem żeńskiej główki w stylu egipskim. Podobne paciorki wykonywano w warsztatach szklarskich funkcjonujących nad Morzem Czarnym. Odkryty przypadkowo w latach 20. XIX wieku, w grobie inhumacyjnym.

2. poł. III – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

5. Machnów Stary, pow. tomaszowski (lubelski)

Naszyjnik z drutu srebrnego o sześciokątnym przekroju, z oplecionymi końcami i zapięciem pętlicowym. Odkryty przypadkowo podczas orki w 2008 roku.

II – III wiek.

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

6. Resko, pow. łobeski (dawn. Regenwalde)

Skarb ok. 240 denarów (zachowanych 160) z lat 69–71 do 193–211, z monetami Wespazjana, Tytusa, Trajana, Hadriana, Antonina Piusa, Marka Aureliusza, Kommodusa i Septymiusza Sewera. Monety opuściły granice Cesarstwa Rzymskiego na przełomie II i III wieku, ale zostały zdeponowane dopiero ok. 200 lat później. Odkryte w 1924 roku, w naczyniu glinianym wykopanym na polu uprawnym.

Po poł. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

7. Dębczyno, pow. białogardzki (dawn. Denzin)

Dwie zapinki z brązu, odkryte w 1937 roku w grobach inhumacyjnych. W czasie II wojny wywiezione z muzeum szczecińskiego i ukryte w Mołtowie (dawn. Moltow) pod Kołobrzegiem, gdzie zostały przypadkowo odnalezione w 2016 roku.

2. poł. III wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

8. Moroczyn, pow. hrubieszowski

Kubek gliniany wykonany na kole garncarskim, o gładkiej, lśniącej powierzchni barwy stalowoszarej, zdobiony liniami rytymi i dwoma rzędami wyciskanych regularnych dołków, będących najprawdopodobniej naśladownictwem szlifów na naczyniach szklanych. Odkryty w 1985 roku w grobie inhumacyjnym, m.in. innymi importowanymi naczyniami toczonymi.

1. poł. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

9. Gródek nad Bugiem, pow. hrubieszowski

Wyposażenie grobowe dziecka pochowanego w grobie inhumacyjnym. M.in. misa gliniana wykonana na kole garncarskim, lepiona ręcznie czarka gliniana z rzędem guzków na brzuścu, rzymska misa terra sigillata z Azji Mniejszej, amulet z muszli czarnomorskiego purpurowca, wisiorek z niklowanej (!) blaszki, emaliowana zawieszka brązowa, wisiorek z trzema miniaturkami kluczy z brązu, bransoleta z paciorków szklanych i ozdób metalowych, srebrna bransoleta zakończona wyobrażeniami głów żmij, grzebień z poroża spięty nitami z brązu i para zapinek srebrnych. Grób odkryty podczas badań wykopaliskowych w 1986 roku.

2. poł. III wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

10. Jakuszowice, pow. kazimierski

Wyposażenie grobu lokalnego arystokraty, być może sprawującego władzę w imieniu państwa Hunów, pochowanego wraz z koniem. M.in. długi żelazny miecz z bursztynową zawieszką z osadzonym w złotej oprawie almandynem oraz złotymi okuciami pochwy, a także złote i srebrne elementy rzędu końskiego zdobione almandynami w tzw. stylu polichromicznym, techniką niello i motywami stempelkowymi (kopie). Odkrycie przypadkowe z 1911 roku; część zabytków zaginęła, większość przemycono przez ówczesną granicę rosyjsko-austriacką do Krakowa.

Ok. 380/400 – 440/450 roku.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne w Krakowie.

11. Jędrzychowice, pow. strzeliński (dawn. Höckricht)

Kocioł brązowy z dwoma okazałymi uchami. Na zewnętrznej powierzchni naczynia wyraźnie widoczne szwy odlewnicze. Przedmiot reprezentuje typ kotłów środkowoazjatyckich, wiązanych z kulturą huńską (kopia). Odkryty przypadkowo podczas orki, w 1831 roku podarowany królowi Prus Fryderykowi Wilhelmowi III, który z kolei ofiarował kocioł Muzeum Starożytności w Belinie. Kopię wykonano w 1927 roku na zamówienie Śląskiego Muzeum Przemysłu Artystycznego i Starożytności we Wrocławiu. Oryginał w 1945 wywieziony do ZSRR, obecnie w zbiorach Muzeum Sztuk Pięknych im. A.S. Puszkina w Moskwie.

1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne, Oddziału Muzeum Miejskiego Wrocławia.

12. Jaskinia Wisielec, Kroczyce-Okupne, pow. zawierciański

Zapinki z brązu i srebra, zawieszki srebrne i złote, w tym wykonana z rzymskiego solida Konstancjusza II, rzymskie monety srebrne (denary) i germańskie naśladownictwo denara, zawieszka i pacior z bursztynu, naczynia gliniane wykonane na kole garncarskim. Zabytki znajdowane przypadkowo w latach 90. XX wieku i podczas badań wykopaliskowych prowadzonych od 2013 roku.

Schyłek IV – początek V wieku.

Zbiory: depozyt w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.

13. Boročiče, Volin’ska obl., Ukraina (dawn. Boroczyce)

Zabytki ze skarbu: 15 rzymskich denarów od Trajana (rok 98/99) do Septymiusza Sewera (rok 194), srebrna amfora zdobiona wytłaczanym wzorem liści akantu, część innego naczynia srebrnego i lepiona ręcznie waza gliniana. Odkryte przypadkowo w 1928 roku podczas budowy linii kolejowej (pierwotnie skarb liczył od 3000 do 9000 monet, umieszczonych w kilku naczyniach, a także złoty medalion cesarza Jowiana z 363 roku). W 1939 roku zabytki zrabowane przez Niemców, odzyskane w 1992 roku (obecnie w PMA łącznie 1685 monet i naczynia).

Początek V wieku.

Zbiory: Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie.

14. Żdżarów, pow. sochaczewski

Żelazne okucia tarczy (umbo i imacz), miecz, grot włóczni i sprzączka pasa z ciałopalnego grobu wojownika, odkrytego podczas badań wykopaliskowych w 1987 roku.

IV wiek.

Zbiory: Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie

15. Witkowo, pow. słupski (dawn. Vietkow)

Rzymski szklany pucharek grubościenny, zdobiony szlifowanymi owalami ułożonymi w trzech rzędach oraz dwoma płytkimi poziomymi żłobieniami pod krawędzią. Szkło przezroczyste barwy jasnozielonej. Odkryty w 1904 roku w grobie inhumacyjnym pod kurhanem.

2. poł. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

16. Borkowice, pow. koszaliński (dawn. Borkenhagen)

Rzymski szklany pucharek grubościenny, zdobiony szlifowanymi owalami ułożonymi w czterech rzędach oraz płytkimi poziomymi żłobieniami pod krawędzią. Szkło przezroczyste barwy jasnozielonej. Odkryty przypadkowo w 1892 roku wśród zabytków z grobów inhumacyjnych zniszczonych w żwirowni.

2. poł. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

17. Lublin, ul. Lipowa/Raabego

Brązowa sprzączka do pasa typu z profilowanym kolcem i skuwką zdobioną wzorami wycinanymi i stempelkowymi. Odkryta przypadkowo w początkach XX wieku, w zniszczonym grobie inhumacyjnym.

IV/V – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie.

18. Pyszków, pow. sieradzki

Brązowa sprzączka do pasa typu z ramą inkrustowaną srebrem, profilowanym kolcem i pozłacaną skuwką zdobioną wzorami wycinanymi i stempelkowymi; naprawiana. Odkryta podczas amatorskich poszukiwań z lat 1870–1910.

IV/V – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie.

19. Masłomęcz, pow. hrubieszowski

Zabytki z grobu inhumacyjnego: miniaturowe naczynko gliniane, para zapinek z brązu, grzebień z poroża spięty nitami brązowymi, naszyjnik z paciorków szklanych i bursztynowych i pięć szklanych paciorków mozaikowych. Odkryte podczas badań wykopaliskowych w 1994 roku.

1. poł. IV – 3. ćw. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

20. Masłomęcz, pow. hrubieszowski

Zabytki z grobu inhumacyjnego: ręcznie lepiona i bogato zdobiona czarka gliniana, zapinka srebrna i szklany paciorek mozaikowy. Odkryte podczas badań wykopaliskowych w 1987 roku.

1. poł. IV – 3. ćw. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

21. Gródek nad Bugiem, pow. hrubieszowski

Zabytki z grobu inhumacyjnego, m.in. lepiona ręcznie czarka gliniana, zapinka z brązu, żelazna sprzączka pasa z nitami o pozłacanych główkach, krążkowaty amulet kościany i dwa naszyjniki z paciorków szklanych i bursztynowych. Odkryte podczas badań wykopaliskowych w 1988 roku.

3. ćw. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

22. Gródek nad Bugiem, pow. hrubieszowski

Para zapinek brązowych powlekanych cyną, prawdopodobnie pochodzących z terenów dzisiejszej Mołdawii i Rumunii. Odkryte w niszowym grobie inhumacyjnym podczas badań wykopaliskowych w 1987 roku.

3. ćw. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

23. Gródek nad Bugiem, pow. hrubieszowski

Srebrna zawieszka toporkowata odkryta przypadkowo przed 1995 rokiem na terenie starożytnej osady.

3. ćw. IV wieku.

Zbiory: Muzeum Zamojskie w Zamościu.

24. Ulów, pow. tomaszowski (lubelski)

Brązowa sprzączka do pasa z profilowanym kolcem i skuwką przykrytą srebrną blaszką. Odkryta przypadkowo w 2001 roku.

2. poł. IV – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

25. Ulów, pow. tomaszowski (lubelski)

Rama brązowej sprzączki do pasa z wyobrażeniem dwóch głów zwierzęcych w przedniej części. Odkryta przypadkowo w 2001 roku.

2. poł. IV – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

26. Ulów, pow. tomaszowski (lubelski)

Brązowe okucie końca pasa, tzw. dziobowate. Odkryte przypadkowo w 2001 roku.

2. poł. IV – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

27. Ulów, pow. tomaszowski (lubelski)

Brązowe okucie końca pasa, tzw. dziobowate. Odkryte przypadkowo w 2001 roku.

2. poł. IV – 1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

28. Tumiany, pow. olsztyński (dawn. Daumen)

Zapinki brązowe, w tym posrebrzane i pozłacane, z cmentarzyska bałtyjskiego badanego wykopaliskowo w latach 1893 oraz 1970–1972.

V–VII wiek.

Zbiory: Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.

29. Wtórek, pow. ostrowski (wielkopolski)

Zabytki ze skarbu: 15 srebrnych monet rzymskich (denarów) z I–II wieku, dwie zapinki srebrne, trzy paciorki szklane i trzy bursztynowe. Skarb odkryto podczas badań wykopaliskowych w 2015 roku.

Ok. poł. – 2. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu.

30. Siedlików, pow. ostrzeszowski (dawn. Siedlikow)

Zabytki ze skarbu: dwie zapinki srebrne zdobione motywami rytymi i stempelkowymi, pozłacane, rama małej srebrnej sprzączki do pasa i sztabka srebra o wadze ok. 155,3 g, tj. ok. 6 uncji rzymskich. Skarb odkryto przypadkowo w 1880 roku, podczas wydobywania starożytnego żużla na potrzeby huty w Chorzowie (wówczas Königshütte), wewnątrz dużej kotlinki starożytnego pieca dymarskiego obudowanej gliną i kamieniami. Pierwotnie skarb zawierał też ok. 400 denarów z I–II wieku i wisiorek półksiężycowaty.

1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne w Poznaniu.

31. Zagorzyn, pow. kaliski (dawn. Zagórzyn)

Sprzączka pochodząca ze skarbu, wykonana z pozłacanego srebra, z masywną, półkolistą ramą z profilowanym kolcem i pięcioboczną skuwką; kolec i skuwka zdobione wzorami wycinanymi, zaś kolec zakończony stylizowanym przedstawieniem głowy orła. Ogromy skarb odkryty przypadkowo ok. 1926/1927 roku (m.in. złote multipla, tj. monety będącej wielokrotnościami zwykłych nominałów, złote i srebrne monety oraz złote ozdoby) uległ rozproszeniu – najcenniejsze przedmioty prawdopodobnie wywieziono z Polski lub przetopiono.

2. ćw. V wieku.

Zbiory: Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu (depozyt).

32. Świelino, pow. koszaliński (dawn. Schwellin)

Dwie duże (19,5 cm) paradne pozłacane zapinki srebrne typu naddunajskiego, pochodzące ze skarbu interpretowanego jako depozyt kultowy wywodzący się z tradycji skandynawskiej. Skarb, odkryty przypadkowo w 1904 roku podczas budowy kolei, zawierający pierwotnie cztery niemal identyczne zapinki, w 1934 roku przekazano do ówczesnego Pomorskiego Muzeum Krajowego w Szczecinie. Razem z innymi zabytkami ewakuowanymi pod koniec II wojny światowej zapinki trafiły do Stralsundu, skąd w 2009 powróciły do Szczecina. W 2016 roku w innym miejscu ewakuacji zbiorów szczecińskich, w Mołtowie pod Koszalinem, odnaleziono trzecią, zachowaną fragmentarycznie zapinkę z tego skarbu.

Poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

33. Świlcza, pow. rzeszowski

Skarb o charakterze depozytu rodzinnego, zawiera dwie srebrne zapinki zdobione wzorami wycinanymi i pozłacane, dwie inne zapinki srebrne, dwa kolczyki tzw. huńskie – złoty i brązowy, rulon z 10 rzymskich denarów z I–II wieku oraz złom srebrny z celowo pogiętych i pociętych bransolet i pierścieni-zawieszek, a także paciorek szklany, odłupek krzemienny fragmenty obrobionej kości i fragmenty silnie skorodowanego żelaza. Skarb, prawdopodobnie ukryty w mieszku ze skóry lub tkaniny, znaleziono podczas badań wykopaliskowych w 1976 roku, w przybudówce półziemianki.

Poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Okręgowe w Rzeszowie.

34. Resko, pow. łobeski

Naczynie gliniane zdobione pasmami odcisków stempelkowych o różnych wzorach i pasmem ukośnych nacięć, rozdzielonych płytkimi poziomymi bruzdami. Okoliczności odkrycia nieznane.

V wiek.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

35. Czarnówko, pow. lęborski

Zabytki z grobu inhumacyjnego: para brązowych zapinek płytowych, brązowa zapinka z tzw. fałszywą sprężyną i brązowa zapinka z podwójną sprężyną na wspólnej osi, pierścionek srebrny i nóż żelazny z drewnianą oprawką. Podobne zapinki znane są z południowej Skandynawii, Bornholmu, Gotlandii, a także z Anglii. Grób odkryto podczas badań wykopaliskowych w 2010 roku.

Ok. 500 roku.

Zbiory: Muzeum w Lęborku.

36. Suchań, pow. stargardzki

Złote przedmioty z rozproszonego skarbu: pierścień, trzy ażurowe zawieszki pierścieniowate i dwa skandynawskie brakteaty z uszkami. Na obu brakteatach znajduje się wyobrażenie zwróconego w lewo jeźdźca na koniu, które jest silnie stylizowaną postacią rzymskiego cesarza, wzorowaną na wizerunkach z rzymskich solidów i medalionów. Zabytki odkrywano począwszy od 2006 roku.

2. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

37. Skalin, pow. gryficki (dawn. Schellin)

Dwie symetryczne płytki wykonane ze złota, trapezowate. Prawdopodobnie fragmenty naszyjnika lub bransolety. Obie zdobione w stylu charakterystycznym dla złotnictwa skandynawskiego. Odkryte przypadkowo w końcu lat 30. XX wieku.

V wiek.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

38. Friedefeld (Penkun-F.), Lkr. Vorpommern-Greifswald, Niemcy

Dwie brązowe zapinki tzw. krzyżowe, z nóżkami w kształcie głów zwierzęcych. Odkryte przypadkowo pod koniec XIX wieku. W czasie II wojny wywiezione z muzeum szczecińskiego i ukryte w Mołtowie (dawn. Moltow) pod Kołobrzegiem, gdzie zostały odnalezione w 2016 roku.

Koniec V – początek VI wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

39. Jankowo Drugie, pow. kaliski

Zapinka płytowa, trójpalczasta, zdobiona tzw. ornamentem wycinanym. Odkryta w trakcie badań archeologicznych w 2007 roku.

2. poł. V – początek VI wieku.

Zbiory: Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu.

40. Dwie bryły naturalnego bursztynu bałtyckiego.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

41. Basonia, pow. opolski (lubelski)

Część skarbu surowca i wyrobów bursztynowych: 95 paciorków wykonanych przy użyciu tokarki, dwa półwytwory i trzy bryły surowego bursztynu. Skarbu odkryto w 1914 roku podczas kopania szańców dla wojsk austro-węgierskich. Bursztyny uznano za zwykłą żywicę, wskutek czego znaczną ich część utracono. Pozostałe sprzedano, jako kalafonię, aptekarzowi z Urzędowa. Jeszcze przed II wojną światową niektóre bursztyny trafiły do Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie, po wojnie zaś – do Muzeum Okręgowego w Radomiu, Katedry Archeologii Polski Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Muzeum Ziemi w Warszawie i do Muzeum Lubelskiego w Lublinie.

1. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Lubelskie w Lublinie.

42. Karsibór, pow. świnoujski (dawn. Kaseburg)

Siedem solidów (złotych monet rzymskich) cesarzy Teodozjusza II (430–440), Leona I (462 lub 466), Zenona (474–475) i Anastazjusza I (491–518) oraz ostrogockie (?) złote naśladownictwo solida Walentyniana III. Monety pochodzą z rozproszonego skarbu liczącego co najmniej 30 solidów. Odkrywane były podczas prac polowych od 1864 do 1893 roku.

1. poł. VI wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

43. Smołdzino, pow. słupski (dawn. Schmolsin)

Barbarzyńskie naśladownictwo solida Teodozjusza II. Monetę znaleziono prawdopodobnie na początku XIX wieku.

2. poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

44. Cisowo, pow. sławieński (dawn. Zizow)

Solid Teodozjusza II z lat 441–450. Monetę wyorano na polu uprawnym w 1891 roku.

Po poł. V wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

45. Podhorce, pow. tomaszowski (lubelski)

Złota moneta rzymska, tzw. tremissis (1/3 solida), Teodozjusza II z lat 430–440, wyorana na polu.

2. poł. V wieku (?).

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

46. Malechowo, pow. sławieński (dawn. Malchow)

Solid Zenona z lat 476–491. Monetę znaleziono przed 1826 rokiem, pod blokiem granitu, razem z dwoma innymi monetami złotymi i pierścieniem.

1. poł. VI wieku.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

47. Dobre, pow. radziejowski

Fragment srebrnej zapinki tzw. palczastej, pozłacanej, zdobionej ornamentem wycinanym, techniką niello i kamieniami, zapewne almandynami. Odkryta w początkach XX wieku, w 1909 roku przekazana do Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie.

Koniec V – początek VI wieku.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne w Poznaniu.

48. Wrocław-Rędzin (dawn. Ransern)

Masywny złoty naszyjnik z zapięciem w kształcie rozetki z wkładkami z almandynów (kopia). Naszyjnik w tzw. stylu polichromicznym, preferowanym przez huńskie elity, prawdopodobnie wykonano w jednym z greckich miast na północnym wybrzeżu Morza Czarnego. Znaleziony na polu ornym w 1888 roku, trafił do zbiorów berlińskich, w 1945 wywieziony do ZSRR, obecnie w zbiorach Muzeum Sztuk Pięknych im. A.S. Puszkina w Moskwie.

Koniec V – początek VI wieku.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne, Oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia.

49. Tumiany, pow. olsztyński (dawn. Daumen)

Rekonstrukcja ogłowia końskiego: żelazne wędzidło, dwie sprzączki brązowe, dwa okucia końca pasa, siedem brązowych łączników krzyżykowych i dwie skuwki ogłowia, a ponadto 33 większe i 44 mniejsze brązowe okucia rzemieni. Na niektórych elementach brązowych zachowały się ślady posrebrzania. Ogłowie odkryto w grobie badanym wykopaliskowo w 1971 roku.

V–VI wiek.

Zbiory: Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.

50. Tumiany, pow. olsztyński (dawn. Daumen)

Gliniana popielnica z „okienkiem” wyciętym w brzuścu już po wypaleniu w naczynia. Odkryta podczas badań wykopaliskowych w 1893 roku.

VI wiek.

Zbiory: Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.

51. Swobodna, pow. olsztyński

Zabytki z cmentarzyska: głownie dwóch dużych noży żelaznych, tzw. bojowych, dwa żelazne groty włóczni/oszczepów, brązowa ostroga, brązowa zapinka tzw. szczeblowa z odlaną, pozorną cięciwą oraz brązowe części pasa – sprzączka, okucia ażurowe i okucia końcowe. Odkryte przypadkowo w 2013 roku.

VI wiek.

Zbiory: Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.

52. Sietesz, pow. przeworski

Dwie smukłe amfory gliniane typu produkowanego w V wieku w warsztatach północnoafrykańskich (dzisiejsza Tunezja), służące do transportu różnych towarów (oliwki, prawdopodobnie także wino i sos rybny). Znalezione przypadkowo w 1914 roku podczas kopania studni, w 1947 lub 1948 roku przekazane do Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.

V wiek.

Zbiory: Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie.

53. Tzw. kolekcja krymsko-kerczańsko-kaukaska Wilhelma Gremplera

Zabytki z cmentarzysk alańsko-gockich z Krymu i północnego Kaukazu, m.in.: dwie srebrne zapinki płytowe, brązowe lusterko, szczypczyki brązowe, brązowe sprzączki do pasów.

V–VII wiek.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne, Oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia.

54. Montedur, Francja (zapewne Monteux w Prowansji)

Ozdoby z kręgu kultury wczesnomerowińskiej: zakończenie srebrnej szpili w kształcie ptasiej główki zdobionej granatem, ze śladami pozłacania, oraz srebrna zapinka tarczowata bogato zdobiona m.in. granatami.

V–VII wiek.

Zbiory: Muzeum Archeologiczne, Oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia.

55. Dziedzice, pow. myśliborski

Dwa ręcznie lepione naczynia gliniane, należące do najstarszej wczesnośredniowiecznej ceramiki Słowian północnopołabskich i zachodniopomorskich. Odkryte podczas badań archeologicznych w 1969 roku.

VI–VII wiek (ew. 1. poł. VIII wieku).

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.

56. Zemborzyce-Dąbrowa, pow. lubelski

Okucie z brązu, złocone, zdobione wycinanymi stylizowanymi motywami roślinnymi. Odkryte podczas badań archeologicznych w 1984 roku, okucie to jest znaleziskiem wyjątkowym, jednym z niewielu odkrytych śladów kontaktów plemion słowiańskich zamieszkujących ziemie południowo-wschodniej Polski z terenami kaganatu awarskiego.

2. poł. VIII – 1. poł. IX wieku.

Zbiory: Muzeum Lubelskie w Lublinie.

57. Machnów Stary, pow. tomaszowski (lubelski)

Tzw. skarb jubilera-odlewcy, m.in. fragmenty bransolet z brązu i elektronu, zawieszka trapezowata z brązu, sztabka brązowa. Zabytki wyorano na polu uprawnym w 2007 roku.

VI–VIII wiek.

Zbiory: Muzeum Regionalne w Tomaszowie Lubelskim.

58. Kopaniewo, pow. lęborski, oraz Drawsko Pomorskie, pow. drawski

Wykonane z brązu, zdobione ostrogi z zaczepami haczykowatymi. Odkrycia z lat 80. XIX wieku i z przełomu XIX i XX wieku.

VIII wiek.

Zbiory: Muzeum Narodowe w Szczecinie.