Ekspozycję Muzeum Stefana Żeromskiego w Nałęczowie stanowi autentyczne wyposażenie dawnej pracowni pisarza - meble: kanapa, krzesła i fotele, za parawanem łóżko. Biurko służyło Żeromskiemu jeszcze w Warszawie w okresie pisania “Popiołów”, w biblioteczce  pozostały jego książki. W serwantce eksponowane są  podręczniki, zeszyty i przybory szkolne, pamiątki z podróży i wiele rysunków Adama Żeromskiego,  obok jego narty i czekany. Na uwagę zasługuje kolekcja portretów pisarza autorstwa Stanisława Ignacego Witkiewicza, Eligiusza Niewiadomskiego, Tadeusza Pruszkowskiego, Michała Bojczuka z Ukrainy, Tymona Niesiołowskiego, Franciszka Siedleckiego oraz portrety Adama Żeromskiego autorstwa Leona Wyczółkowskiego, Kazimierza Młodzianowskiego i Michała Bojczuka. Płaskorzeźby portretowe Stefana Żeromskiego są dziełem Czesława Makowskiego, Stanisława Ostrowskiego. Muzeum posiada również rysunki i szkice Stanisława Witkiewicza, Witkacego, projekty i rysunki Jana Witkiewicza, Henryka Siemiradzkiego, Stanisława Noakowskiego, Jana Stanisławskiego, kompozycje pejzażowe  Oktawii Żeromskiej, a nawet dwa obrazy autorstwa Stefana Żeromskiego “Widok z okna Chaty” oraz ilustracja do opowiadania “Rozdzióbią nas kruki, wrony”. W zbiorach znajdują się również dokumenty dotyczące działalności Towarzystwa Oświatowego “Światło”, budowy ochronki, kolekcja listów Stefana, Oktawii i Adama Żeromskich. Ekspozycję uzupełniają bibeloty, fotografie rodzinne z różnych okresów życia pisarza i jego rodziny.

   Z tyłu za Chatą, obok  modrzewi sadzonych przez Janinę z Górskich Szokalską na imieniny Stefana, zachowała się oryginalna studnia z kołowrotkiem a tuż przy wejściu na posesję, pod potężnymi topolami, murowana ławeczka i stolik pisarza.

  

 

 

Dwór Górskich (ul. Górskiego) - zbudowany na murach dawnej gorzelni Małachowskich, otoczony starym drzewostanem, należał do Michała Górskiego, pracodawcy Stefana Żeromskiego w okresie guwernerskim w latach 1890-1892.

Willa Oktawia (ul.Armatnia Góra) - wybudowana w 1880 roku w stylu szwajcarskim przez Konrada Chmielewskiego, dyrektora Zakładu Leczniczego, ojczyma Oktawii Żeromskiej. Miejsce spotkań postępowej inteligencji w latach 1905-1907, siedziba pierwszej ochronki dla dzieci. Przez długi czas jedyne rodzinne mieszkanie Żeromskich.

Ochronka (ul. Poniatowskiego) - zbudowana z inicjatywy Stefana Żeromskiego w latach 1906-1907 według projektu Jana  Witkiewicza  ze składek społecznych,  honorarium za “Dzieje grzechu” oraz dochodu ze sprzedaży książki  zbiorowej  “Na nową szkołę”. Przez wiele lat siedziba Przedszkola im. Adama Żeromskiego.

Szopa na Pałubach  (ul. Pałuby) - dawna szopa na kartofle, udostępniona dla potrzeb działalności Uniwersytetu Ludowego i teatru amatorskiego.

Dawny Hotel  Centralny (Aleja Lipowa) - obecnie siedziba władz miasta. Za czasów Żeromskiego odbywały się  w nim pierwsze wykłady Uniwersytetu Ludowego, zainaugurowane w grudniu 1905 roku.

Pomnik Stefana Żeromskiego - (park zdrojowy), pierwszy pomnik pisarza  po jego śmierci, zaprojektowany przez Jana Witkiewicza i Aleksandra Żurakowskiego,  odsłonięty 17 czewca 1928 roku.

Grób Oktawii  z Radziwiłłowiczów Żeromskiej primo voto Rodkiewiczowej ( cmentarz przy kościele parafialnym) -  administratorki, a potem kasjerki w Zakładzie Leczniczym, inicjatorki utworzenia Muzeum Stefana Żeromskiego, otwartego 17 czerwca 1928 roku.